Elektrośmieci Szkło Papier Metale Baterie Niebezpieczne Bioodpady Samochodowe recykling - menu

Standardy selektywnej zbiórki szkła opakowaniowego


Przedstawiamy standardy selektywnej zbiórki zużytych opakowań szklanych oraz cykl produkcyjny szklanych opakowań.

By zebrane zużyte opakowania szklane mogły być zagospodarowane, muszą być spełnione wymagania odbiorcy. Najczęściej tym odbiorcą są huty szkła opakowaniowego.

Nie dostosowanie się do oczekiwań odbiorców szkła, zebrane opakowania mimo wysiłku organizacyjnego i finansowego będzie można jedynie zdeponować za dodatkowe duże pieniądze na pobliskim wysypisku.

Dodatkowy wysiłek każdego użytkownika opakowań, który rozumie potrzebę segregacji i chce selektywnie gromadzić swe odpady nie może być zmarnowany przez organizatorów lokalnej gospodarki odpadami.

Tylko odpowiedniej jakości zebrane szkło opakowaniowe jest możliwe do zagospodarowania czyli do poddania go recyklingowi.

Znajomość standardów selektywnej zbiórki zużytych opakowań szklanych jest pomocna tak poszczególnemu konsumentowi jak i przedsiębiorstwu lub organizacji, która buduje infrastrukturę zagospodarowania odpadów komunalnych.

Standardy pojemników


Pojemniki przystosowane do zbierania stłuczki z opakowań szklanych (słoiki i butelki) w dwóch kolorach:
  • szkło bezbarwne

  • szkło kolorowe (mieszane pod względem kolorów - brunatne, zielone, bezbarwne)

Pojemniki przystosowane do rozładunku samochodem odkrytym burtowym (ew. kontener) z dźwigiem HDS.
Pojemniki jedno lub dwukomorowe o pojemności: od 1,5m3 do 2,5m3
Pojemniki w ramach jednego systemu muszą być tego samego typu, oznaczone logo administratora i operatora z adresami i kontaktem telefonicznym.
Pojemnik powinien być widocznie oznakowany dla jakiego rodzaju surowca jest przeznaczone (SZKŁO) i jakiego rodzaju szkła (SZKŁO BEZBARWNE lub SZKŁO KOLOROWE).
Dla szkła bezbarwnego, pojemnik lub część pojemnika w kolorze białym.
Dla szkła kolorowego, pojemnik lub część pojemnika w kolorze zielonym.
Na pojemniku powinna być informacja mówiąca jakiego rodzaju odpady nie mogą być wrzucane do pojemnika.





szkło bezbarwne
trafia do pojemnika białego
szkło kolorowe

trafia do pojemnika zielonego



Standardy składowania zebranej stłuczki szklanej


Składowisko szkła musi być umiejscowione w boksach o podłożu utwardzonym nie kruszącym się z możliwością swobodnego dojazdu środków transportu (auto ciężarowe z przyczepą lub naczepą)

Składowisko ma zapewniać:
  • brak możliwości mieszania dwóch rodzajów szkła,

  • brak możliwości zanieczyszczenia szkła podczas składowania,

  • możliwość za i wyładunku bez uszczerbku na jakości surowca.


Na składowisku należy podnieść jakość szkła przez eliminacje większych zanieczyszczeń (tworzywa sztuczne, papier, ceramika, szyby, drewno, puszki metalowe itp.).
W okresie zimowym składowisko powinno posiadać zadaszenie chroniące przed śniegiem, umożliwiające za i rozładunek surowca.

Standardy jakości zbiórki


Usytuowanie gniazd:

  • Pojemniki na szkło muszą być ustawione w miejscu dostępnym dla konsumenta, który ma równocześnie możliwość umieszczenia w innych kontenerach swoich odpadów.

  • Pojemniki muszą być ustawione na utwardzonym placyku, stwarzając estetyczny wygląd samych pojemników jak i całości otoczenia.

  • Dojazd samochodu specjalistycznego do opróżniania pojemników musi być zaplanowany tak by nie dewastować infrastruktury towarzyszącej gniazdom (trawniki, krawężniki, przejścia itp.)

  • Rozładunek pojemników ma być bezpieczny dla postronnych uczestników miejsca pracy jak i dla obsługi (niebezpieczeństwo uszkodzenia dźwigiem linii energetycznych, telefonicznych, drzew, dachów itp.)


Obsługa gniazd:

  • Pojemnik nigdy nie może być zapełniony w całości, bez możliwości włożenia zużytych opakowań szklanych.

  • Optymalne wypełnienie pojemnika to 2/3 jego pojemności.

  • Opróżnianie pojemnika musi być bezpieczne dla osób postronnych i obsługi.

  • Po każdym opróżnieniu placyk gniazda recyklingowego musi być uprzątnięty.

  • Obsługujący samochód specjalistyczny musi dbać o swój wygląd zewnętrzny, zachowanie jego podczas czynności rozładunkowych ma być stosowne do funkcji jaką wykonuje, wskazane jest udzielanie informacji osobom zainteresowanym rozładunkiem co dalej dzieje się z zebranym szkłem. Sprzęt rozładunkowy w nienagannej czystości by nikt nie kojarzył odpadów szklanych ze śmieciami a jedyne z cennym, szlachetnym surowcem.

  • Należy ustalić czasokres czyszczenia pojemników by stale były estetyczne. Można te czynności robić równocześnie z rozładunkiem pojemników ale niekoniecznie. Drobne uszkodzenia pojemników regenerować natychmiast. Mocno zużyte przez długotrwałą eksploatację regenerować, ewentualnie w skrajnych przypadkach likwidować i uzupełniać sprawnym kontenerem.

  • Nie wolno zabrać pojemnika nawet na krótki okres czasu i pozostawić puste miejsce. W miejsce pojemnika zabranego np. do regeneracji musi być ustawiony pojemnik zastępczy równie sprawny i estetyczny.

  • Nie wolno rozładowywać zebranego surowca posegregowanego mieszając go lub łączyć z innymi odpadami.


Jakość stłuczki szklanej zbieranej do pojemnika


Stłuczka z opakowań szklanych rozdzielona pod względem kolorów:
  • bezbarwna,

  • kolorowa.

Zużyte opakowania szklane mogą być zanieczyszczone przez:
  • Pozostałość produktów w nich opakowanych.

  • Płyny wylane do końca (bez mycia opakowania)

  • Produkty stałe wybrane "łyżeczką" (bez mycia opakowania)

  • Posiadanie etykietek, pozostałości trwale umocowanych zamknięć, uchwytów itp.

  • Minimalne zanieczyszczenia w postaci zbiorczych opakowań papierowych, z tworzyw sztucznych itp.


Bezwzględnie unikać zanieczyszczeń ceramicznych, porcelany, gruzu, ziemi, kamieni, metali.
Unikać zanieczyszczeń szkłem płaskim, szklanymi izolatorami energetycznymi, szklanymi bloczkami budowlanymi, szkłem pochodzącym z lamp kineskopowych itp.

Cykl produkcyjny opakowań szklanych


  1. ZESTAW SZKLARSKI to dokładnie odważone i wymieszane surowce. Przygotowanie zestawów szklarskich odbywa się w ZESTAWIARNIACH - częściach huty zajmujących się przygotowaniem mieszanki. 80% surowców naturalnych można zastąpić czystą STŁUCZKĄ SZKLANĄ.

  2. TOPIENIE odbywa się w wannach szklarskich w temperaturze ok. 1500°C. Stopiony zestaw szklarski tworzy jednorodną MASĘ SZKLARSKĄ. Z wanien MASA jest wypychana przez nową porcję zestawu.

  3. Strumień masy jest FORMOWANY i cięty na KROPLE o wadze określonej dla właściwego, aktualnie produkowanego opakowania szklanego. W automatach, sprężone powietrze formuje bańkę szklaną a forma nadaje jej określony kształt - butelki lub słoika.

  4. Opakowania w temperaturze 600°C trafiają do TUNELU KOMORY w której przez rozpylenie związków metalicznej cyny opakowanie jest USZLACHETNIANE NA GORĄCO. Związek wnika w powierzchnię szkła, nadaje mu połysk i podnosi wytrzymałość mechaniczną powierzchni.

  5. Wyroby na taśmociągu wewnątrz tunelu ODPRĘŻARKI powoli stygną w sposób kontrolowany. Zapobiega to pękaniu butelek i słoików.

  6. Schłodzone wyroby poddaje się procesowi USZLACHETNIANIA NA ZIMNO, stają się one bardziej błyszczące i estetyczne.

  7. W etapie KONTROLI JAKOŚCI automaty sprawdzają czy opakowania nie są popękane, czy można je szczelnie zamknąć, czy nie ma w nich okruchów szkła. Automat eliminuje wadliwe wyroby.

  8. Po kontroli jakości PALETYZATOR PAKUJE I FOLIUJE opakowania. Są one automatycznie układane warstwami na paletach i zabezpieczone folia termokurczliwą. Zapakowane wyroby przewożone są do magazynu.

  9. Z MAGAZYNU klienci odbierają zamówiony i przygotowany do wysyłki towar.


Typy odpadów: Szkło

« powrót